In de rij voor de Vierdaagse (1999)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

https://vimeo.com/1101685136?share=copy#t=0

Vierdaagse-vreugde in beeld – RTL-reportage door Jos Kruisbergen

De Vierdaagse is niet zomaar een wandelevenement. Het is een verbroederingsfeest. En tientallen jaren lang mocht ik dat feest vastleggen voor RTL, samen met mijn trouwe geluidsman Geert Megens. De commerciële omroepen waren net begonnen.

We begonnen steevast in de vroege uurtjes. Om twee uur ’s nachts stonden we al paraat in Beneden-Leeuwen, klaar om de eerste lopers met de bus te zien vertrekken. In die beginjaren vond de landelijke televisie de 4Daagse maar een “ver-van-mijn-bed-show”. Alleen de NOS zond de intocht uit. Wij begonnen op maandag en na de start trokken het veld in en maakte landelijke shots en probeerden een mooie zonsopkomst met lopers te maken, tussen de mensen, de sfeer van de dorpen , de muziek en emotie.

Toen ik bij RTL voorstelde om iedere dag verslag te doen van de Vierdaagse, hoefde ik mijn grote baas Henny de Vos niets uit te leggen. Hij had direct vertrouwen in mij. En zo waren wij van RTL de eerste landelijke zender die echt álles in beeld bracht. Daar waren we trots op. Al snel volgden de andere zenders, maar wij waren de pioniers.

Kruisbergen vertelt: In de begintijd stonden er bij de start alleen wat fotografen. Dat was het. Tegenwoordig staat er een compleet bataljon aan pers te wachten op de eerste loper. En waar vroeger kaartjes geknipt werden, gaat tegenwoordig alles digitaal. De tijden zijn veranderd.

We hadden een warme band met marsleider Wim Janssen, persvoorlichter André Sonneville en nog een aardige man van wie ik de naam kwijt ben. Na de start mochten we steevast een kop koffie en wat broodjes komen eten in de kelder van een oude school. Nu staat er een enorme perstent – toen nog ondenkbaar. Na de opnames werd het filmmateriaal per motor naar Hilversum gebracht. Ik monteerde het verhaal thuis, waarna een koerier het weer kwam ophalen voor uitzending. Later verhuisden we naar een camping in Groesbeek, met een caravan vol verslaggevers. Daar monteerden we alles ter plekke, en om zes uur ’s avonds moest het via een straalwagen naar Luxemburg worden gestuurd – en van daaruit naar Hilversum. Geen mobieltjes of laptops zoals nu; het was pure ambacht.

Door de jaren heen bouwden we een netwerk op in het hele Vierdaagse gebied. Dankzij bevriende controleurs konden we de auto zelfs vlak bij de finish parkeren. Overal hadden we bekende gezichten, een warm welkom. Het was een feest.

In het begin konden we nog met de auto over het parcours rijden – dat werd later onmogelijk. Maar we hebben in al die jaren veel prachtige beelden geschoten, ook van bekende Maas en Walers. Zoals fotograaf Jan Rikken van De Gelderlander, die helaas veel te vroeg is overleden. En mijn dierbare collega Geert Megens is er inmiddels ook niet meer. Ook zoals de landelijk bekende mevrouw Berkhout, de oudste deelnemer, altijd klaar voor een praatje.

De herinneringen zijn goud waard. Zoals dat moment wanneer de lopers over de Via Gladiola langs de tribunes liepen, en het publiek ineens begon te zingen: “Josje bedankt!” – dat deed me wat, dat was bijzonder.

De Vierdaagse is meer dan wandelen. Het is een verbroederingsfeest. Vier dagen lang laat het zien hoe mooi saamhorigheid kan zijn. Alle wereldleiders zouden eens moeten komen kijken. Dan zouden ze zien: zo kan het ook. Weg met die oorlogen.

Bekijk de compilatie van Jos Kruisbergen – 26 jaar geleden gemaakt – en proef de sfeer van die bijzondere jaren.

Facebook Jos Kruisbergen

Het Heilig Bruurke van Megen (1999)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Door Ruud Stoeten

Hij had niet genoeg capaciteiten om het priestervak te leren. En heilig verklaard worden: het is er nooit van gekomen. Maar toch is het Bruurke van Megen deel gaan uitmaken van duizenden mensenlevens. Want Everardus Witte had tijdens zijn leven een stel onvoorstelbaar sterke kanten: hij kon goed luisteren en vooral ook bidden. Het bijzondere is: wie met hem aan de praat komt, vindt nog steeds gehoor bij deze eenvoudige Franciscaanse monnik uit Megen. Ook al is het al weer een kleine 70 jaar geleden dat hij overleed. Lees verder

Sloop verpleegstersflat Boldershof (1999-2000)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

door Bas van der Hoeven 

Sloop verpleegstersflat Boldershof (1999-2000)

Het hoogste gebouw van Druten, de verpleegstersflat van Boldershof, is in 2000 gesloopt. Vanaf beide bruggen was de tien verdiepingen hoge kolos te zien, tweehonderd leerlingverpleegsters hadden er dertig jaar lang een eigen kamer.  

Vanaf de oplevering in 1971 waakten twee mentrixen over de meiden om ‘het begeleiden van de jonge mens in de verpleging te garanderen’.  

‘s Avonds kwamen twee personen de bewakingsdienst versterken om te voorkomen dat ongewenste bezoekers de flat werden binnengesmokkeld. De bewoonsters werden ook geacht de boel op orde te houden, zodat bezoekers ‘niet met een polsstok over de rommel moeten springen’.  

Vanaf het dakterras had je een prachtig uitzicht over Rivierenland. Zonnebaden was daar toegestaan zolang je maar niet ‘in zonnetenue door de flat paradeerde’.  

Veel liefdes zijn opgebloeid in naburig café De Koperen Droes waar verpleegsters en vrijgezellen elkaar troffen. Frans Steffens volgt de sloop op de voet en mijmert over voorbije tijden. “Ik herinner me nog dat ik ’s avonds bij mijn vriendin op de vensterbank zat en dan prachtig onweer langs zag trekken.” Het kwam toch tot een huwelijk.  

Martien Pardoel, destijds nog wethouder ruimtelijke ordening noemt de sloop desgevraagd geen kapitaalvernietiging. “Als je een omelet wilt bakken, moet je eerst het ei breken”, antwoordt hij op de vraag van cineast Jos Kruisbergen. 

Aannemer Ton de Klok kondigt aan dat zijn bedrijf iets heel bijzonders gaat doen: slopen. “Gelukkig heb ik hier twee heren die dat kunnen.” 

Hij wijst daarbij naar wethouder Pardoel en Boldershofdirecteur Peter Manders. De flat verzette zich fiks, maar tegen het geweld van beide heren was de kolos niet bestand. 

Het begin van een eeuw, de ondergang van een verpleegstersflat, het einde van een tijdperk… 

 Nu te zien op 2bg 

Het mooiste feest van Lauwe (1999)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan. DE DOCUMENTAIRE: “HET MOOISTE FEEST VAN LAUWE”(MAANDAG 11 NOVEMBER) IS VOLGEBOEKT. 

Het mooiste feest van Lauwe

Door Ruud Stoeten

Wie herinnert zich pastoor Jans niet? Pastoor Jans, de parochieherder van Beneden-Leeuwen die altijd voor zijn schaapjes bezig was, die actie voerde om luiklokken in zijn kerktoren te krijgen. En die zich met hart en ziel betrokken voelde bij de samenleving, en dan vooral bij de jeugd. Onderwijs en jeugdzorg: zonder pastoor Jans zou het ánders zijn geweest in het Benedeneind. Lees verder

Herdenking Stoottroepen (1999)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Half oktober is het altijd vaste prik: de Stoottroepen herdenken in Beneden-Leeuwen hun strijdmakkers die omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is altijd een indrukwekkende plechtigheid waaraan niet alleen militairen deelnemen, maar ook veel kinderen en burgers. Lees verder