Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Kaartjes als warme broodjes bij De Oude Gierpont

Het begon al voordat de nacht goed en wel zijn intrede had gedaan. Gisterenavond om elf uur parkeerde de eerste caravan bij het VTC in Wamel. Nog geen uur later werd de partytent uitgeklapt. Stoelen verschenen, glazen werden ingeschonken en onder het genot van een stevige borrel namen de eerste liefhebbers plaats. Ze wachtten geduldig, vastberaden en vooral gezellig, op wat zou komen: de start van de kaartverkoop voor De Oude Gierpont.

“Het wordt met het jaar gekker,” glimlachte nestor Harrie Lamers, terwijl hij het tafereel gadesloeg. Ook René Veseveld van De Oude Gierpont keek verbaasd. “We hadden gisteravond nog vergadering. We komen naar buiten… en de eerste stoelen stonden er al.”

Appjes in de vroege ochtend

Cineast Jos Kruisbergen zat rond vijf uur ’s ochtends nog te monteren toen de eerste appjes binnenkwamen.
‘Jos, je bent gestopt, maar je moet toch even komen. Dit is zo uniek. Ze staan al bij de kerk.’

Harrie Lamers grapte: “Ik denk dat we de kerk maar open moeten doen om iedereen kwijt te kunnen.” Dit was niet zomaar kaartverkoop, dit voelde als geschiedenis in wording.

Wanneer je aankwam, zag je in het donker nauwelijks iets. Maar je hóórde het wel: muziek, gelach en het geroezemoes van mensen die elkaar verhalen vertelden. Pure gezelligheid, midden in de nacht.

Van heinde en verre

Van heinde en verre kwamen ze naar het Wamelse Veergat. Zelfs uit Veenendaal. “Het moet niet gekker worden,” werd er lachend gezegd, maar de ondertoon was er één van trots. Dit is carnaval zoals het bedoeld is.

Toen het ’s nachts stevig begon te regenen, bleef de rij onverstoorbaar staan. Paraplu’s gingen omhoog, koffie verscheen, broodjes en versnaperingen deden de ronde. De minuten tikten langzaam weg, maar de sfeer bleef warm. Rond zeven uur ’s ochtends reikte de rij al bijna tot aan de kerk.

Dreumel laat zich van zijn beste kant zien

Tentenbouwer Jeron van Putten keek zijn ogen uit. “Dit hebben we nog nooit meegemaakt. We moesten met de auto’s door de rijen publiek om onze tent op te bouwen. Maar het is wél erg gezellig.”

Niet iedereen bleef tot het loket open ging. Jack van Leur uit Dreumel was er even , maar besloot rond zeven uur weer naar huis te gaan. “Ik ga geen zes uur staan wachten op een kaartje. Ik vier carnaval wel in Dreumel.”

Toch liet Dreumel zich van zijn meest verdienstelijke kant zien. Verdienstelijk Dreumelnaar Ingrid van Dijk kwam in de vroege ochtend langs met versnaperingen. Haar vrienden zaten al vanaf vier uur in de rij, en zij zorgde ervoor dat niemand iets tekort kwam. Een klein gebaar, maar tekenend voor de saamhorigheid die hier heerste. Bezoekers kwamen uit Veenendaal, Alphen, Beneden-Leeuwen — werkelijk van overal.

Carnaval zoals het hoort

Of iedereen uiteindelijk een kaartje heeft kunnen bemachtigen, is nog even afwachten. Zeker is wel dat de passe-partouts vrijdagavond online al binnen enkele minuten waren uitverkocht. Niemand lijkt het carnaval in het Wamelse Veergat te willen missen.

Cineast Jos Kruisbergen vatte het treffend samen:
“Wereldleiders zouden hier vier dagen in deze feestvreugde moeten rondlopen. Dan denken ze vanzelf: waar zijn wij eigenlijk mee bezig?”

Alles wijst erop dat het Veergat binnenkort weer verandert in die vertrouwde, kolkende mensenmassa.
Zoals vanouds. Zoals het hoort.