De klok terug in de tijd: (2001) – Dag van Leeuwen

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.


De klok terug in de tijd: 2001 – Dag van Leeuwen

We draaien de klok precies 25 jaar terug. Het is 2001 en in Leeuwen staat alles in het teken van de Dag van Leeuwen. Cineast Jos Kruisbergen legt de feestelijkheden vast met zijn camera. Een bijzondere dag, want Harmonie Koning Willem III viert haar honderdjarig bestaan en verzorgt een feestelijk concert.
Eigenlijk zou burgemeester Thomas Steenkamp het openingsconcert dirigeren, maar vanwege zijn vakantie was hij verhinderd. Daarom moest loco-burgemeester Piet de Leeuw de honneurs waarnemen. En dat bleek een optreden op zich te worden.
Piet sloeg letterlijk én figuurlijk dwars door de maat heen. Dat de muzikanten overeind bleven, was bijna een wonder. Maar ja, niet iedereen kan alles onthouden en bovendien: het dirigeren van een harmonie is natuurlijk ook geen dagelijkse bezigheid.
Jaren later kwam Jos Kruisbergen Piet de Leeuw opnieuw tegen. Corrie Kruisbergen, de vrouw van Jos, was naar de verjaardag van haar vriendin Mies de Ruiter in het prachtige kasteeltje van Hattem in Roermond. Daar trof Jos ook Piet de Leeuw. De gesprekken gingen al snel over vroeger.
„Weet jij nog dat je de harmonie van Lauwe hebt gedirigeerd?” vroeg Jos.
„Nee,” antwoordde Piet, „daar weet ik niets meer van.”
En juist dan blijkt hoe waardevol filmbeelden kunnen zijn. Want wat mensen zich niet meer herinneren, kan dankzij de camera van Jos Kruisbergen nog altijd worden teruggezien. „Daar is het toch prachtig aan dat we dit allemaal hebben vastgelegd,” zegt Jos. „Voor nu, maar zeker ook voor latere generaties.”
Het was een zonnige en feestelijke dag in Leeuwen. De slagwerkgroep van de harmonie verzorgde een optreden op De Wiel, waar de brandweer voor de gelegenheid een fontein had aangelegd. Jong en oud genoot zichtbaar van de festiviteiten.
Sanne van den Berg verkocht namens de harmonie een kaartspel. Een mevrouw vertelde dat ze speciaal naar haar kleinkind was gekomen, dat muziek maakte. „Ik houd erg van muziek,” vertelde ze.
Ook de bekende Leeuwenaar The van den Bosch liet zich niet onbetuigd. Met zijn fietskar, volgeladen met kleuters, kwam hij de Dag van Leeuwen bezoeken.
De kleuters van toen zijn inmiddels volwassen. En juist daarom is het zo bijzonder om 25 jaar later terug te kijken naar deze sfeerreportage uit 2001. Gezichten, muziek, humor en herinneringen komen opnieuw tot leven.
En misschien is er één persoon voor wie deze filmbeelden wel heel bijzonder zijn: Piet de Leeuw. Want dankzij de camera van Jos Kruisbergen kan hij vandaag nog altijd terugzien dat hij ooit de harmonie van Lauwe heeft gedirigeerd.
Ook al weet hij daar zelf niets meer van…

Pax Christi-schoolband schrijft geschiedenis in Duitsland (1997)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Pax Christi-schoolband schrijft geschiedenis in Duitsland

Soms brengt een toevallige ontmoeting mooie herinneringen weer tot leven. We gaan terug naar 1997, toen de schoolband van het Pax Christi College uit Druten met twee busjes afreisde naar het Duitse Recklinghausen voor een bijzonder gastoptreden.

Negenentwintig jaar later ontmoette Maas en Waalse cineast Jos Kruisbergen oud-docent George Lowiessen op het voetveer tussen Tiel en Wamel. Al snel kwamen de gesprekken op vervlogen tijden en natuurlijk op de legendarische schoolband. Dat was voor Kruisbergen aanleiding om zijn archieven in te duiken. Tussen het oude filmmateriaal vond hij nog prachtige beelden van deze bijzondere reis, waarvan hij een korte documentaire samenstelde. Lees verder

Terug naar 1995: Harmonie Koningin Wilhelmina geeft tuinconcert bij Huize St. Henricus (2026)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Terug naar 1995: Harmonie Koningin Wilhelmina geeft tuinconcert bij Huize St. Henricus

Met een bijzonder filmportret neemt cineast Jos Kruisbergen u mee terug naar de zomer van 1995. In de prachtige tuin van het statige Huize St. Henricus verzorgde Harmonie Koningin Wilhelmina uit Wamel een sfeervol tuinconcert voor de bewoners en vele belangstellenden.

Wie de beelden vandaag bekijkt, ziet een plek die voorgoed uit het dorpsbeeld is verdwenen. Het markante gebouw St. Henricus werd jaren in dat jaar gesloopt. Voor veel Wamelnaren is dat tot op de dag van vandaag een pijnlijk gemis. Ook de karakteristieke tuin, waar zoveel mooie herinneringen zijn ontstaan, verdween. Op die plek verrees een woonwijk, waardoor een stukje Wamelse geschiedenis voorgoed veranderde.

Het was een tropisch warme dag. Voor de muzikanten was het een uitdaging om in de hitte te spelen, maar daar was tijdens het concert weinig van te merken. Dirigent Jan Bosveld bracht extra sfeer door zich, passend bij de uitvoering van De Parelvissers van Georges Bizet, speciaal te verkleden. De bewoners van St. Henricus genoten zichtbaar van de muziek, veilig onder de schaduw van de oude bomen.

Ook het tamboerkorps en de majorettes verleenden hun medewerking aan dit concert. Inmiddels behoren zij tot het verleden. Alleen Harmonie Koningin Wilhelmina houdt de rijke muzikale traditie van Wamel nog altijd levend.

Na afloop was Kees Bokken niet helemaal tevreden. Door de warmte bleven de ventielen van zijn instrument af en toe vastzitten. Toon van de Bos kon er wel om lachen, net als Herma van Hulst, die vooral terugkeek op een gezellige en geslaagde muzikale middag.

Deze film is inmiddels veel meer dan een registratie van een concert. Het is een tijdsdocument van een verdwenen gebouw, een verdwenen tuin en vele dorpsgenoten die niet meer onder ons zijn. Juist daarom zijn deze beelden van onschatbare waarde.

Winssen kleurt rood: de kersentijd is begonnen

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Winssen kleurt rood: de kersentijd is begonnen

Het is inmiddels een kwart eeuw geleden dat de Maas en Waalse chroniqueur Jos Kruisbergen samen met Geert Megens een bijzonder bezoek bracht aan Winssen, waar de rode kersen je in de zomer letterlijk tegemoet kwamen. In het jaar 2001 ontstond een uniek historisch filmportret dat vandaag de dag een waardevol tijdsbeeld vormt van het leven in de Maas en Waalse boomgaarden.

In de film vertellen Marcel en Gerdien van den Berg, die met hun boomgaard pal tegen het dorp Winssen aan wonen, over het leven als moderne kersentelers. „We beginnen om acht uur ’s morgens en werken door tot vijf uur in de middag”, vertelt Marcel voor de camera van Jos Kruisbergen.

Aan de Van Heemstraweg waakte de inmiddels hoogbejaarde Robert Heijmans op zijn eigen vertrouwde manier over zijn kersen. Met een gaskanon joeg hij de spreeuwen uit de boomgaard en ook de bekende rammelende blikken, met touwen aan elkaar geknoopt, deden dienst als vogelverschrikker. En wanneer de schade aan de oogst te groot dreigde te worden, pakte hij zelfs zijn geweer om de vogels uit de boomgaard te verjagen. Het zijn beelden uit een andere tijd, vastgelegd voor de eeuwigheid.

De heerlijke Maas en Waalse kersen trokken niet alleen inwoners uit de streek, maar ook vele toeristen naar de regio, die niet voor niets bekendstaat als de Fruittuin van Nederland. Voor dit bijzondere filmportret kwam zelfs NOS-presentatrice Jantine de Jonge naar Winssen om de presentatie te verzorgen.

Veel is er in de afgelopen 25 jaar veranderd. De hoge kersenbomen en lange ladders maakten plaats voor lagere bomen, waardoor het plukken een stuk gemakkelijker werd. In die tijd moesten de plukkers letterlijk en figuurlijk de ladder op en bestonden er nog veel hoogstamboomgaarden, die het landschap een karakteristiek aanzien gaven.

Het filmportret uit 2001 is daarmee een prachtig document geworden van een verdwenen tijd. Een stukje Maas en Waalse geschiedenis dat bewaard is gebleven voor huidige en toekomstige generaties.

Het bijzondere historische portret is te zien op de website van de Jos Kruisbergen Stichting.

Zomaar een dorpse dag (2008)

Alle films op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gekopieerd. Het plaatsen van een link naar onze website is wel toegestaan.

Zomaar een dorpse dag (2008)

Door Ruud Stoeten

Opa, kom je ons schoolreisje filmen?” Als fanatieke cineast en grootvader aarzel je geen moment als je zo’n telefoontje krijgt. En ben je voor dag en dauw met je apparatuur bij de Wamelse basisschool De Laak, waar drie bussen klaar staan om het opgewonden grut naar de Koningin Julianatoren in Apeldoorn te brengen.

Jos Kruisbergen heeft er geen levend familieportret van gemaakt. Integendeel. Hij kwam op deze zonnige junidag van alles tegen dat waard was om te worden gefilmd. En zo ontstond een sprankelend filmpje over zo maar een dag in een springlevend Maas en Waals dorpje.

Terwijl de kinderen klaar staan om in de bussen te stappen, filosoferen de ouders op het schoolplein over de EK-wedstrijd Nederland-Roemenië, die ’s avonds zal worden gespeeld.

Datzelfde doen grondwerkers en bouwvakkers die elders in het dorp druk bezig zijn met het bouwrijp maken en het leggen van fundamenten voor de nieuwe woonwijk op een plaats waar vroeger goudrenetten en andere verdwenen appelsoorten groeiden. “Hier komt Wamel-City”, schertst er eentje. Maar ook: “Het is goed dat er nieuwe wijken komen in al die kleine dorpen.”

En ja: ze hebben ook gehoord dat de dorpsjeugd die ochtend is begonnen aan het jaarlijkse reisje. Een oudere bouwvakker glimlacht: “Wij kwamen vroeger nergens. Ja, één keer: met de roeiboot naar Lith…”

Onze cineast gaat terug naar het schoolplein waar drie bussen vol doodvermoeide maar voldane Wamelnaartjes zijn gearriveerd. Ze hebben zóveel indrukken opgedaan dat ze bijna niet meer uit hun woorden kunnen komen: “Tweemaal van de glijbaan geweest… friet gegeten…”

Dan loopt Jos Kruisbergen tegen een lange rij uitgelaten rolstoelers aan. De ouderen van zorgcentrum Henricus beginnen net aan hun jaarlijkse avondvierdaagse. Ook Kruisbergens toen 95-jarige moeder laat zich duwen en vertroetelen door de vrolijke begeleiders in hun felgekleurde hesjes. Oranje hesjes, jawel. Maar dat heeft even niks te maken met de nu nog heersende voetbaleuforie. Oma Kruisbergen kijkt ernstig. Ze verheugt zich weliswaar op het tochtje, maar ze heeft ook wel wat zorgen. “Dijk op, dijk af, als de banden dat maar houden. Want de Wegenwacht is er natuurlijk niet.”

Nadat ze tijdens een feestelijke intocht volop in de bloemen zijn gezet, kunnen de senioren nog ruimschoots op tijd een plekje zoeken voor de buis.

Heel Wamel doet dat die avond. Vol optimisme. Want bijna iedereen is ervan overtuigd: Nederland bereikt de finale. Tegen Duitsland, vast en zeker. “En die gaan we winnen ook!”

Het hele dorp voor de tv? Nee dus. Jos Kruisbergen bleef